Zoeken
  • Dafne

Danny

Ik weet niet waarom ik ineens aan jou moest denken, Danny, afgelopen zondag in Raffles Hotel Singapore. Ik liep te shinen en Max maakte foto’s. En ik dacht: Ik mag er zijn! Het is nu bijna 40 jaar geleden. We zaten op de MAVO. Je spuugde me in mijn gezicht. Ik kon niet boos zijn. Ik wist dat er iets niet klopte en had zo’n medelijden met je. Jij was één van mijn pesters, maar je opereerde alleen. Je was een einzelgänger en had, zover ik weet, geen vrienden. Ik was de enige die aardig tegen je deed. Maar, zoveel vriendelijkheid, daar kon je niet tegen. Jaren later studeerde ik in Utrecht. Op een avond liep ik naar de bushalte in Amersfoort. Ik kwam terug van mijn bijbaantje als telefonisch enquêteur en ik zag jou daar zitten. Je haren door de war, een stoppelbaard. Je was dronken, maar wel vriendelijk en we hadden een goed gesprek. Later hoorde ik van iemand dat je vader alcoholist was en jou altijd sloeg. Ik zou je willen zoeken, Danny, maar dat is zinloos. Jij staat niet op LinkedIn en zit niet op Facebook. Ik hoop maar dat als je nog leeft je het goed hebt.



54 keer bekeken2 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven