Zoeken
  • Dafne

God blijkt Godin

Het is donderdag 28 januari. De dag dat in Singapore Thaipusam wordt gevierd, een belangrijk hindoestaans feest. Sommigen van de, met name, Tamil mannen laten zich voor de gelegenheid doorboren met naalden en haken om vervolgens als boetedoening van de ene tempel naar de andere te lopen met een zwaar juk op de schouders, versierd met bloemen. Dit opmerkelijke fenomeen wil ik natuurlijk niet missen, dus vertrek ik die dag met de bus naar de plek waar de tocht zal eindigen: de Sri Thendayuthapani-tempel.

Eenmaal daar aangekomen valt de regen met bakken uit de hemel. Het duurt even voor ik de tempel kan ontwaren. Hij ligt verscholen achter bomen en een enorm flatgebouw. Typisch Singaporese ruimtelijke inrichting. Er blijkt een parcours met dranghekken te zijn aangelegd. Dat is waar ook: Covid. De hekken dienen om het social distancen te vergemakkelijken en groepsvorming te voorkomen. Het maakt het lastig om dicht bij de tempel te komen.

Ik zie kleine groepjes hindoes lopen. Een enkele vrouw draagt een melkpot als offer. Er is een familie die net de tempel bezocht heeft en wel even wil poseren voor een foto. Omdat ik verder geen toeristen zie voel ik me een beetje opgelaten. Voor deze mensen is het een serieuze aangelegenheid en kom ik daar een beetje foto’s maken. Daarom vertrek ik maar weer richting huis.

Thuis aangekomen kom ik erachter dat dit jaar de processie met de doorboringen en het juk dragen helemaal niet plaats vindt vanwege Covid. Maar nieuwsgierig geworden naar dit ritueel zoek ik op Internet naar informatie. Want hoe komt het toch dat de mensen niet bloeden en hoe kunnen ze zoveel pijn verdragen? Er zijn veel speculaties over het niet bloeden. De piercings brengt men zelf aan of ze worden aangebracht door ervaren priesters. Ze weten precies waar en hoe ze moeten doorboren om bloeden te voorkomen. Ook bereiden de gelovigen zich voor door zich in een trance te (laten) brengen. Er wordt beweerd dat dit helpt tegen het bloeden en dat men hierdoor geen of minder pijn voelt. Ook het vasten zou helpen tegen de pijn, maar ik kan me daar niks bij voorstellen. Ik kan juist veel minder verdragen als ik honger heb. En aan die piercings hangt dus ook nog een juk van zo’n 20 á 30 kilo. Over God Murugan wil ik ook meer te weten komen. Het is de God van de oorlog, die met dit feest geëerd wordt. Ik vraag me af hoe hij er uit ziet. Vanaf de afbeeldingen op Internet kijkt Murugan me aan met een serene feminiene glimlach op een zorgvuldig opgemaakt gezicht, lang haar met een diadeem, een roze sjaal over de schouders gedrapeerd, roze bloemen, ringen om zijn vingers, kettingen en diamanten oorbellen. Hè? Murugan is een vrouw! Óf een travestiet. Begrijp me niet verkeerd. Ik bedoel dat helemaal niet respectloos. Integendeel. En mensen maar beweren dat die Tamil mannen zulke macho’s zijn. Nou, ze lopen dus op blote voeten, met een bloemenketting om, Godin Murugan te vereren. Dat is toch top!


Thaipusam is een jaarlijks terugkerend festival dat vooral door Tamils wordt gevierd tijdens de volle maan van de Tamil-maand Thai (januari/februari). Men aanbidt God Murugan (eigenlijk dus een Godin) die symbool staat voor moed, kracht en wijsheid. Hij (Zij) versloeg een boze geest met behulp van een speer en redde daarmee de mensheid. De feestvierders bereiden zich spiritueel voor door ruim een maand strikt vegetarisch te eten, hun lichaam regelmatig te reinigen, veel te bidden en door te vasten. Op de vooravond wordt het standbeeld van Murugan rondgedragen. Op de feestdag zelf vindt er een processie plaats op blote voeten of spijkersandalen.

In 1973 verbood men hier muziekinstrumenten tijdens de processie. Groepen die muziek maakten kregen toen namelijk ruzie en raakten slaags. En het is simpel in Singapore: Er mag heel veel als het om religie gaat, maar als de pleuris uitbreekt dan is het einde verhaal. Dan verbieden ze het gewoon. Sinds 2019 mogen de muziekinstrumenten weer gebruikt worden. Tijdens de processie dragen sommigen een pot melk op hun hoofd. Melk staat voor overvloed en vruchtbaarheid. En strenggelovigen laten dus piercings aanbrengen die met kettingen bevestigd worden aan een versierd stalen of houten juk (kavadi), waar aan beide uiteinden een pot melk hangt. Dit wordt als offer over een afstand van 4 kilometer naar de tempel gedragen, aangemoedigd door vrienden en familie die biddend en zingend meelopen. In de tempel wordt de melk over Murugan gegoten. Daarna wordt er bij de tempel eten gekocht en viert men samen feest.

Murugan heeft totaal geen oorlogszuchtige uitstraling.


Op de foto's van links naar rechts: 1. Dranghekken zodat mensen op een geordende manier richting de tempel kunnen lopen. 2. De tempel is bijna niet te zien met het grote flatgebouw er achter. 3. Schoenen uit voordat je de tempel binnen kunt gaan. 4. Mannen steken, blootvoets, de straat over nadat zij eerder de tempel hebben verlaten. 5. een gezin wil wel even poseren. 6. foto van livestream van ceremonie in de tempel op donderdag 28 januari 2021.

Archieffoto van een man die een kavadi draagt. (Met dank aan Lydia)

Video van livestream op do 28-01-2021: Melkoffer aan God (Godin?) Murugan



bronnen:

- Guide for Thaipusam 2021, Latest Singapore News - The New Paper (tnp.sg)

- Cultural festivals in Singapore: What is Thaipusam? (expatliving.sg)

- Meet great people and feel the places around the world: Is Thaipusam piercing really painless? (surfcouches.blogspot.com)

- Why don't the participants in Thaipusam bleed when they pierce themselves? : askscience (reddit.com)

30 keer bekeken3 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Danny