Zoeken
  • Dafne

Joehoe, we zijn er weer!

Bijgewerkt op: 6 sep. 2021

Ja, ja, ik weet het: lang niks gepost. Reden was drieledig. Allereerst bekroop me, na het schrijven van een stukje steeds vaker de gedachte dat het niemand zou interesseren, dat het zeg maar niet leeswaardig was. Tweede reden was het feit dat ik begonnen was als tekstschrijver en werk gaat voor het blog. Derde reden was onze reis naar Nederland.

Nu zullen sommigen zich afvragen: Wablief? Wist niet eens dat jullie in Nederland waren. Waarom heb je niets van je laten horen? Dat komt omdat er nogal wat gebeurde tijdens ons verblijf in Nederland, waar ik om privacy redenen niet over kan uitweiden. Bovendien wilde ik vooral tijd met mijn ouders doorbrengen. Ook zat Eus groot deel van de tijd in Wassenaar te werken, terwijl Max en ik in Utrecht vertoefden. Hoe dan ook: we zijn weer in Singapore. Een terugblik …



Naar Nederland

28 juni is het zover. We gaan naar Nederland. Tijdelijk, want het is de bedoeling dat we nog een jaar in Singapore blijven als ze ons er tenminste nog in laten. Hoe dichter de taxi het vliegveld nadert hoe minder verkeer er op de weg is. Als we bij Changi Airport aankomen is er geen auto te bekennen. Lege parkeerplaatsen, lege taxistandplaatsen, geen toeristen. Er is niemand. Als we door de vertrekhal lopen weerklinken onze voetstappen en weergalmt het geluid van de rolkoffers. Bij het inchecken zien we dat er toch wel meer mensen zijn die het in hun hersens halen om te gaan reizen, tegen het advies van de Singaporese autoriteiten in. Bij het boarden hebben de transferpassagiers, die net uit Jakarta komen, voorrang. De helft van de passagiers van onze vlucht komt dus uit hoog risicogebied Indonesië en kan doodleuk via Singapore naar Nederland reizen. Op de website van de Nederlandse overheid lees ik: Als u vanuit Indonesië naar Nederland reist moet u zich voor vertrek laten testen en gaat u bij thuiskomst 10 dagen in quarantaine. Maar wij reizen gelukkig vanuit Singapore. Dat we ons tijdens de vlucht mengen met de Indonesiërs doet er blijkbaar niet toe.

In Nederland geniet ik vooral van het weer: heerlijk koel, af en toe een zonnetje en soms een regenbui. Niks te klagen. Alleen het bureaucratisch geneuzel is ons een doorn in het oog. Voor een DigiD (nodig voor Max’ vaccinatiebewijs) moeten we naar een loket in Den Haag. Maar omdat ik het wachtwoord vergeten ben moeten we daarna naar een loket in Breda. Bij andere loketten hebben ze pas een plekje in oktober. In Utrecht is geen DigiD loket. Je zult denken: dan regel je het toch online? Maar dat kan niet als je ‘Niet-ingezetene’ (niet woonachtig in Nederland) bent, althans volgens de website van de Nederlandse overheid, die later niet blijkt te kloppen. En zo zijn er nog meer obstakels om onze paperassen op orde te krijgen.


Onze terugreis staat gepland op 5 augustus, maar we maken ons geen enkele illusie. Singapore laat vrijwel niemand uit rode gebieden het land in. En inderdaad: We krijgen geen toestemming om 5 augustus terug te keren.

We verzetten de tickets twee keer. De terugreis is dan gepland op 26 augustus, precies twee weken na Max tweede Pfizer prik. Max’ school is al begonnen. Het is wachten.

Op 10 augustus meldt het Ministery of Manpower dat de reisrestricties versoepeld worden voor reizigers van en naar Singapore, maar omdat er mensen zijn die al sinds april wachten hebben die voorrang. Dan komt een week later voor ons toch het verlossende bericht: We mogen terug.




32 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Scam