Zoeken
  • Dafne

Naar huis

Bijgewerkt op: sep 19

Tijdens de quarantaine moeten we drie keer een Covid-zelftest doen en de resultaten doorgeven, worden we geacht onze temperatuur drie keer per dag op te nemen en te noteren (dus 42 keer in totaal per persoon) en belt een medewerker van het callcenter van het Ministery of Manpower (MOM) ons dagelijks ieder apart om steeds dezelfde vragen te stellen: MOM: Bent u Denfie Wesenie?

Ik: Yes, that’s me. MOM: Bent u work pass holder?

Ik: Nee, dependant pass holder

MOM: Wat zijn de laatste 4 digits van uw fin number?

Ik: 274N

MOM: In welk hotel zit u?

Ik: JW Marriot

MOM: Blijft u op uw kamer?

Ik: Hoezo? Moet dat dan? Dat wist ik niet. Ben gisteren nog naar de bioscoop geweest. Geintje.

MOM: Hoe voelt u zich?

Ik: Geweldig! Net nog 5 km hardgelopen en ik kweek m’n eigen planten. MOM: Neemt u 3 x per dag uw temperatuur op?

Ik: Ja natuurlijk! (Nee, natuurlijk niet.)

Max en ik vermaken ons uitstekend. Voor Max, de enige van zijn klas in quarantaine, is er altijd wel een aardige klasgenoot die de camera van z’n MacBook wil aanzetten zodat Max de les mee kan volgen. Verder doet hij dagelijks een workout met gehuurde gewichten en ik ijsbeer door de kamer met een paar van die gewichten in een rugtas. We lezen, werken en kijken Netflix. De tijd vliegt voorbij. Dan komt de dag dat we een Swabtest krijgen. We moeten naar de 18e verdieping waar we de bekende wattenstok in onze neus geragd krijgen. Dit keer extra diep, want, zo zegt degene die de test uitvoert, dan is het betrouwbaarder. Een dag later krijgen we het verlossende woord: Testuitslag Negatief. Twee en een halve maand nadat we de deur achter ons dichttrokken om naar Nederland te vertrekken mogen we naar huis.


Mooi dat ik na twee weken zelfgekweekte sla kon eten.

40 keer bekeken1 reactie

Recente blogposts

Alles weergeven

Buurman